പരിഭാഷ : ശ്രീധർ Translation : Sree Dhar
ലോകത്ത്, അഞ്ച് മൈൽ ഉയരം ഉള്ള കൊടുമുടികൾ ഒരു ഡസൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ.
അവയെല്ലാം ഇവിടെ ഹിമാലയത്തിലാണ്.
മാരകമായ തണുപ്പും, കൊടുങ്കാറ്റും മഞ്ഞും,
ഈ മലനിരകളെ ഭൂമിയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വാസയോഗ്യമല്ലാത്ത ഇടങ്ങളിൽ പെടുത്തുന്നു.
എന്നാലും, ചില പ്രത്യേകതരം ജീവികൾ ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നുണ്ട്.
ഹിമപ്പുലികൾ [Snow leopards].
ഉയർന്ന കൊടുമുടികളിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളെയും പോലെ,
ഇവയ്ക്കും ജീവൻ നിലനിർത്താനായി സ്വന്തം ശരീരവും സ്വഭാവങ്ങളും,
മാറ്റിയെടുക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.
ഇത്രയും ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ ജീവിതം
ഇവയെ ഈ ഗ്രഹത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ള ജീവികളായി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
അറേബ്യൻ പെനിൻസുലയിലെ വെയിലേറ്റ് വരണ്ട മലനിരകൾ.
ഇവ ഉയരത്തിൽ ഹിമാലയത്തിന്‍റെ ഒരംശം മാത്രമേ വരുകയുള്ളൂ,
പക്ഷെ വളരെ ചെങ്കുത്തായാ മലകളാണിവ,
പലയിടത്തും കാൽ വയ്ക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത വിധം.
എന്നാലും നൂബിയൻ ഐബെക്സ് വസിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഈ മലനിരകളാണ്.
ഐബെക്സുകൾ അതിന്‍റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തുന്നത് ഏറ്റവും ചെങ്കുത്തായ കുന്നുകളിലാണ്,
ഇരപിടിക്കാൻ നടക്കുന്ന ജന്തുക്കളിൽ നിന്നും സുരക്ഷിതമായി.
പക്ഷെ ഈ സുരക്ഷിതത്വത്തിന് കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്നത് വലിയ വിലയാണ്.
അവ പഠിച്ചുവളരുന്ന ഈ മലഞ്ചെരിവുകൾ കുത്തനെയായത്‌കൊണ്ട്,
ഇവിടെ കുടിവെള്ളവും തീരെ ഇല്ല.
വെള്ളം കുടിക്കാനായി ഐബെക്സ് കുടുംബത്തിന് 1000 അടി താഴെയുള്ള ...
... താഴ്വാരത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിവരുകയേ നിവർത്തിയുള്ളൂ, .
ഇറങ്ങാൻ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ വഴി അമ്മമാർ തിരഞ്ഞെടുക്കും.
ഇവയുടെ മൃദുവായ കുളമ്പുകൾ ഏതൊരു ഷൂവിനേക്കാളും ഗ്രിപ്പ് ഉള്ളതാണ്,
ഇവയാണ് മലകയറ്റത്തിൽ ഏറ്റവും കേമന്മാർ.
പക്ഷെ കുഞ്ഞന്മാർ ഇപ്പോഴും പേടിച്ചു വരുന്നതേയുള്ളു.
അവയുടെ ആദ്യത്തെ ഇറക്കമാണ് ഇത്.
അവസാനത്തേത് ആകാൻ ഒരു പിഴവ് മതി.
മുതിർന്നവരെ പിന്തുടർന്ന്, കുഞ്ഞുങ്ങൾ അവസാനം താഴ്വാരത്ത് എത്തി.
പക്ഷെ പരന്ന നിലത്ത് ഇവയ്ക്ക് സുരക്ഷിതത്വമില്ല.
ചുവന്ന കുറുക്കൻ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്.
അപകട സൂചന ലഭിച്ച ഉടൻ,
കുഞ്ഞൻ ഐബെക്സ് ഉയർന്ന പ്രതലം ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടും.
പക്ഷെ ഈ പാറക്കെട്ടുകളിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയത് തെറ്റായിപ്പോയോ.
30 അടി ഉയരത്തിലാണ്.
കുറുക്കൻ അവയെ കെണിയിൽ പെടുത്തിയിരിക്കുകയാണ്...
എന്ന് തോന്നും.
ഐബെക്‌സുകളുടെ ജന്മവാസനയാണ് ഇവിടെ ഉപയോഗപ്പെടുന്നത്.
ചിന്നിച്ചിതറിയോടുന്നത് കുറുക്കന് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കും.
ഈ ഉയരത്തിൽ ആണെങ്കിൽ അവന് കയറാനും ആവില്ല.
ഏതെങ്കിലും ഒരെണ്ണത്തിന് കാൽതെറ്റി താഴെ വീഴുന്നത് വരെ കാക്കുകയെ നിവർത്തിയുള്ളൂ.
പക്ഷെ ഈ കുഞ്ഞന്മാർ പെട്ടെന്ന് പഠിച്ചെടുക്കും,
ഇതിനകം തന്നെ മൂത്തവർക്കുള്ള ഉറപ്പ് ഇവരും നേടി.
ഇന്നത്തെ ഭക്ഷണം കുറുക്കന് വേറെ എവിടെയെങ്കിലും അന്വേഷിക്കേണ്ടി വരും.
ദിവസമേ പോക്കാണ്.
അങ്ങനെ അവസാനം കുഞ്ഞൻ ഐബെക്‌സിന് വെള്ളം കുടിക്കാം.
പക്ഷെ അധികം വൈകാതെ തന്നെ കുന്നിന്‍റെ സുരക്ഷിതത്വത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകണം.
ഈ ചെങ്കുത്തായ പ്രദേശങ്ങൾ തരണം ചെയ്യുന്നത് കഷ്ടം ആണ്,
പക്ഷെ മലയിലെ ജീവിതത്തിന് അതിലും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ട്.
ആൽപ്സ് - യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന കൊടുമുടികൾ.
ശീതകാലത്ത് ഭക്ഷണം തീരെ കുറവാണ്.
സ്വർണ നിറമുള്ള ഗരുഡന് [Golden eagle] പകൽ മുഴുവനും പറന്ന്
മലഞ്ചരിവുകൾ മുഴുവനും തേടിയാലെ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാനാവൂ.
അവളുടെ 7 അടി വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ചിറകുകൾ കൊണ്ട് അനായാസം പറന്നു നടക്കാം
ഒരു ദിവസം 100 മൈലോളം.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ 2 മൈൽ ദൂരത്തുള്ള ഇരയെ വരെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ പോന്നവയാണ്.
എന്നാൽ ഇവിടെ അവൾ മാത്രമല്ല ഭക്ഷണം തേടുന്നത്.
ഒരു സാധ്യത കണ്ടാൽ ഉടൻ അതിനെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് നീങ്ങണം.
മണിക്കൂറിൽ 200 മൈൽ വേഗതയിൽ അവൾക്ക് പറന്നിറങ്ങാം.
പെരിഗ്രീൻ പരുന്തുകൾക്ക് [Peregrine] മാത്രമേ അതിലും വേഗതയുള്ളൂ.
മഞ്ഞുകാലത്ത് ഗരുഡന് പോലും ശവം തിന്നുകയേ നിവർത്തിയുള്ളൂ.
ഇന്ന് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത് കുറുക്കന്‍റെ ജഡമാണ്, കുറച്ച് ദിവസത്തേക്കുള്ളത് ആയി.
മറ്റുള്ളവർ മാറി നിൽക്കുക തന്നെ.
കാക്കകൾ വിശപ്പുമൂലം ധൈര്യം സംഭരിച്ചു തുടങ്ങി.
ഒരു തുണ്ട് മാംസത്തിനായി എന്തടവും പ്രയോഗിക്കും.
എളുപ്പത്തിൽ തോൽവി സമ്മതിക്കുകയുമില്ല.
പക്ഷെ അവൾ ഭയക്കേണ്ടത് ഈ കൂട്ടത്തെയല്ല.
അവളെക്കാൾ വലിയൊരു ഗരുഡൻ വന്നിരിക്കുന്നു.
പക്ഷെ ഇത് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ആവില്ല.
പൊരുതുകയേ നിവർത്തിയുള്ളൂ.
തല്‍ക്കാലം ഇത് അവളുടേതാണ്.
പക്ഷെ ഇതുപോലൊരു കോള് ആ ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ള എല്ലാ ഗരുഡന്മാരെയും അവിടെ എത്തിക്കും.
എന്നത്തേയും പോലെ കൈയ്യൂക്കുള്ളവൻ കാര്യക്കാരൻ.
സ്വന്തം ഭക്ഷണം കാക്കാൻ ആകാതെ,
അവൾ അന്വേഷണം തുടരുന്നു.
ഇനി ഭക്ഷണം ലഭിക്കാൻ ചിലപ്പോൾ ദിവസങ്ങൾ ആയേക്കും.
ഈ മലനിരകളിലെ കടുത്ത മഞ്ഞുകാലം അതിജീവിക്കാൻ
നല്ല മത്സരബുദ്ധി ആവശ്യമാണ്.
ഒരു ഹിമപ്രവാഹം [Avalanche].
100,000 ടൺ മഞ്ഞ്
മണിക്കൂറിൽ 80 മൈൽ വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ,
വഴിയിൽ ഉള്ള എന്തിനെയും തകർക്കാൻ കെൽപ്പുള്ളതാണ്.
വടക്കൻ അമേരിക്കയിലെ മലനിരകളിൽ
പ്രതിവർഷം ആയിരക്കണക്കിന് ഹിമപ്രവാഹങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.
എന്നാലും ഒരു ജീവി ഈ അപകടം പിടിച്ച മലനിരകളിൽ
മഞ്ഞുകാലം മുഴുവൻ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നു.
ശിശിരം വരുമ്പോൾ അവ പുറത്തിറങ്ങും.
മലനിരകളിൽ എമ്പാടും,
ചാര കരടികൾ [Grizzly Bears] മഞ്ഞുകാലം ചിലവഴിക്കുന്നത്
10,000 അടി ഉയരത്തിൽ മഞ്ഞിനടിയിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഗുഹകളിലാണ്.
അവയുടെ മഞ്ഞുകാലത്തെ പാതിയുറക്കത്തിലാണ്,
കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഇപ്പോ ഈ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ആദ്യ കാലടികൾ വെക്കാൻ പോകുകയാണ്.
ഈ 'അമ്മ തന്‍റെ 3 കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൊണ്ട്
ഭക്ഷണം കിട്ടുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുകയാണ്.
അവർക്ക് പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങേണ്ടതുണ്ട്.
ഹിമപാതത്തിന്‍റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്
ഇപ്പോഴും ഈ ചരിവുകൾ സുരക്ഷിതമല്ല എന്നതാണ്.
ഇവിടെ അലസമായി നടക്കാൻ സമയമില്ല.
പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങാൻ വേറൊരു കാരണം കൂടെ ഉണ്ട്.
അഞ്ച് മാസം ഗുഹയിൽ കിടന്നത് കൊണ്ട് കരടികൾ നല്ല വിശപ്പിലാണ്.
ഈ മലനിരകളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന എല്ലാ കരടികളും
താഴ്വാരത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങും, ശിശിരം പെട്ടെന്ന് എത്തുന്ന സ്ഥലമാണ് ഇവിടം.
റോക്കീസിൽ ഋതുമാറ്റം വളരെ വേഗമേറിയതാണ്, വിചിത്രവും.
ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ താഴ്വരം വെള്ളയിൽ നിന്നും പച്ചയായി മാറും.
കുറച്ച് വാരങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മഞ്ഞിൽ പുതഞ്ഞ് കിടന്നിരുന്ന പുൽത്തകിടുകൾ
ഇപ്പോൾ ജീവൻ തുടയ്ക്കുന്നു.
പക്ഷെ ഈ മലനിരകളിൽ നല്ല കാലത്തിന് ദൈർഘ്യം കുറവാണ്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ കരടികൾക്ക് വളരെ അധികം ഭക്ഷണം കുറഞ്ഞ സമയത്തിൽ കഴിക്കണം.
വേനൽകാലത്ത്,
ഒരു കരടി 180 കിലോ വരെ ഭാരം വർധിപ്പിക്കും, കഴിക്കുന്നത് ചെടികളും
കൂട്ടത്തിൽ കിട്ടുമെങ്കിൽ ...
... ഒന്നോ രണ്ടോ മാർമൊട്ടുകളും.
പക്ഷെ തല്‍ക്കാലം കരടികൾക്ക് ഇതല്ല പ്രധാനം.
ചൂട് ഏറി വരികയാണ്,
അതുകൊണ്ട് കട്ടിയേറിയ രോമങ്ങൾ പൊഴിച്ചേ തീരു.
കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് എന്ത് വേണമെന്ന് അമ്മമാർ കാണിച്ചു കൊടുക്കും.
അത് കണ്ട് അവർ പഠിച്ചോളും.
ചില മരങ്ങളിൽ ഇതുപോലെ ചേർന്ന് നിന്ന് ചൊറിയാൻ വളരെ സുഖമാണ്.
കരടികൾ അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടതായ മരങ്ങൾ തേടി ഒരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിക്കും.
ചിലസമയങ്ങളിൽ ചൊറിയേണ്ടത് ചൊറിഞ്ഞു തന്നെ തീർക്കണം.
ഇപ്പൊ ഈ ഒരു താഴ്വരയിൽ മുപ്പതോളം കരടികൾ ഉണ്ട്.
അവർ ഉരക്കുന്ന മരത്തിൽ അവരുടെ ഗന്ധം ബാക്കിയാവും.
അങ്ങനെ ആ ചുറ്റുവട്ടത്ത് ആരൊക്കെയുണ്ടെന്ന പട്ടികയാണ് ഈ മരങ്ങൾ,
ഇത് വഴക്കുകൾ ഒഴിവാക്കാൻ സഹായിക്കും.
സ്വന്തം ഗന്ധം നന്നായി പിടിപ്പിക്കാൻ,
ശരിക്കും കിണഞ്ഞ് പരിശ്രമിക്കേണ്ടി വരും.
പക്ഷെ വേനലിന് ദൈർഘ്യം കുറവാണ്.
ചൊറിഞ്ഞ് സമാധാനം വന്നതിന് ശേഷം,
ഭക്ഷണത്തിനുള്ള സമയമാണ്.
ഇനിയും കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ,
തിരിച്ച് ഗുഹകളിൽ പോയി ഉറങ്ങേണ്ടതാണ്,
അതിനുമുമ്പായി പറ്റുന്നത്ര ഭാരം വർധിപ്പിക്കണം.
മലനിരകളിൽ മഞ്ഞുകാലം പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചെത്തും, അസഹ്യമാകുകയും ചെയ്യും.
റോക്കീസിൽ താപനില -54 ഡിഗ്രി ആകും,
ഈ തണുപ്പിൽ വായുവിലെ ഈർപ്പം
തണുത്ത് സ്പടികരൂപത്തിൽ ആകുന്നു - ഇതിനെ രത്നപൊടി [Diamond Dust] എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കും.
മഞ്ഞുകാലത്തും വേട്ടക്ക് ഇറങ്ങുന്ന ചുരുക്കം ജീവികളിൽ ഒന്നാണ് ഈ ബോബ്‌ക്യാറ്റ്‌ [Bobcat].
അതിന്‍റെ ഇരകളെല്ലാം മഞ്ഞിനടിയിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന സമയമാണ്
എങ്ങും മഞ്ഞുമൂടിക്കിടക്കുന്ന സമയവും.
അവൻ വേട്ടയാടുമ്പോൾ, ചെറിയ ശബ്ദങ്ങൾ പോലും കാത് കൂർപ്പിച്ച് കേൾക്കും.
കാലൊച്ച മറ്റ് മൃഗങ്ങൾ കേൾക്കാതിരിക്കാൻ,
മഞ്ഞിൽ ചവിട്ടാതെ പാറകളിൽ ചാടി കളിക്കും.
ഒരു എലിയെ കിട്ടി.
പക്ഷെ ഒന്ന് കൊണ്ട് വിശപ്പ് ശമിക്കില്ല.
മഞ്ഞിന്‍റെ ആഴം കൂടുംതോറും ഇരയെ കണ്ടുപിടിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടേറും,
അധ്വാനത്തിനനുസരിച്ച് കിട്ടാത്തതിന്‍റെ നിരാശയാണ് ഫലം.
ഇത് കഷ്ടതയുടെ തുടക്കം മാത്രം.
മഞ്ഞുകാലം പകുതിയാകുമ്പോഴേക്കും, മഞ്ഞിന്‍റെ ആഴം മൂലം
ബോബ്‌കാറ്റുകൾക്ക് സ്വന്തം വാസസ്ഥലം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവരും,
ഇരപിടിക്കൽ എളുപ്പമാക്കാനായി.
പക്ഷെ ഇവന് ഭാഗ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഈ താഴ്വാരം സമൃദ്ധമാണ്.
ഒരിക്കലും ഉറഞ്ഞുപോകാത്ത നദി.
ഇതിന്‍റെ ഉറവിടം ഒരു അഗ്നിപര്വതത്തിന്‍റെ ഊഷ്‌മനീരുറവയിൽ [hot spring] നിന്നാണ്.
അത് കൊണ്ട് ഇതിലെ ജലം
ചുറ്റുമുള്ള വായുവിനേക്കാൾ 50 ഡിഗ്രി ചൂട് കൂടുതൽ ആണ്.
വിശന്നിരിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും ഇവിടെയെത്തും.
മഞ്ഞുകാലം മുഴുവനും,
നദിയിൽ നിറച്ച് ഭക്ഷണം ഉണ്ട്
പിടിക്കാൻ അറിയണം എന്ന് മാത്രം.
ഇവിടെ കൊയോട്ടികള്‍ [Coyotes] പോലും മീൻപിടിക്കാൻ പഠിക്കും.
പക്ഷെ വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലാത്ത പൂച്ചക്ക് ഇത് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണ്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലക്ഷ്യം ആലോചിച്ച് തിരഞ്ഞെടുക്കണം.
സ്വർണ കണ്ണുള്ള താറാവുകൾ [Goldeneye Ducks].
പക്ഷെ ചാടിവീഴാൻ പാകത്തിന് അടുത്തേക്ക് പോകാൻ പറ്റുമോ?
ചിലപ്പോ അപ്പുറത്ത് കുറച്ചുകൂടെ എളുപ്പമാവും.
ഇവിടെ, നദിയിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന നീരാവി ചുറ്റുമുള്ള മരങ്ങളെ ചൂടാക്കുന്നു,
അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇതിന്‍റെ ചില്ലകളിൽ ഇരകൾ ഉണ്ടാവാം.
അവിടെ എത്താന്‍ കഴിയുമെങ്കിൽ മാത്രം.
20 അടി ഉയരമുണ്ട്.
അവസാനം കിട്ടി ... ഒരു അണ്ണാൻ.
ഒന്നുമായില്ല, എന്നാലും ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഓണം പോലെ.
ഈ മലകളിലെ മഞ്ഞുകാലം അതിജീവിക്കാൻ നിര്‍ബ്ബന്ധബുദ്ധി അത്യാവശ്യമാണ്,
ഇത് ബോബ്കാറ്റുകൾക്ക് ആവശ്യത്തിലധികം ഉണ്ട്.
ഭൂമദ്ധ്യരേഖയിലെ മഞ്ഞ്.
റോക്കീസിലെ പോലെ ഈ മലനിരകളിൽ
വ്യക്തമായ കാലാവസ്ഥ മാറ്റങ്ങളില്ല.
ഇതാണ് ആഫ്രിക്കയിലെ മൌണ്ട് കെനിയ.
17,000 അടി ഉയരമുണ്ട് ഇതിന്,
അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചുറ്റുമുള്ള സവര്‍ണ്ണ പ്രദേശത്തേക്കാൾ 30 ഡിഗ്രി തണുപ്പ് കൂടുതലാണ്
ഇതിന്‍റെ കൊടുമുടിക്ക്.
പലതരം കാട്ടുപൂച്ചെടികൾ [Giant heathers, Lobelias, Groundsel] ഈ മലഞ്ചെരിവുകളിൽ വളരുന്നുണ്ട്.
അവയെല്ലാം ഇവിടത്തെ ഉഷ്ണമേഖലാ സൂര്യന്‍റെ ചൂടിൽ തഴച്ചു വളരുന്നു.
ഇവിടെ എന്നും വേനൽ ആണല്ലോ.
പക്ഷെ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചാൽ രാത്രി തണുത്തുറയും, മഞ്ഞുകാലം പോലെ.
താപനില -5 ഡിഗ്രി ആയി കുറയും,
അങ്ങനെ മലഞ്ചരിവ് ഒരു മഞ്ഞു മൂടിയ പൂന്തോട്ടം ആയി മാറും.
എല്ലാം തണുത്തുറയും,
പക്ഷെ കാട്ടുകാബേജ് ചെടികൾക്ക് ഈ തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു സൂത്രമുണ്ട്.
അവ തോൾ പോലെയുള്ള ഇലകൾ മടക്കി ചുറ്റും ഒരു പുതപ്പ് ഉണ്ടാക്കും
അകത്തെ ലോലമായ മൊട്ടുകൾ സംരക്ഷിക്കാൻ.
രാത്രി അവസാനിക്കുന്നതോടെ ...
... വെയിൽ തിരിച്ചെത്തുന്നു.
ഇവ വീണ്ടും ഇലകൾ വിടർത്തി
വെയിൽ കൊണ്ട് സുഖിക്കുന്നു.
ആന്ഡീസ് കൊടുമുടിയിൽ പ്രഭാതം.
ഇവിടെയും സൂര്യോദയം വളരെ വേഗം ഈ അഗ്നിപർവതചെരിവുകളിലെ
ജീവജാലങ്ങൾക്ക് ഉന്മേഷം പകരുന്നു.
മൗണ്ടൻ വിസ്കാച്ച [Mountain viscacha] നേരത്തെ ഉണർന്ന്
സൂര്യന്‍റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ കിട്ടാൻ പാകത്തിന് ഇടം പിടിക്കുന്നു.
ഇവിടെയുള്ള മറ്റു ജീവികൾക്ക് സൂര്യോദയം ഇതിലും വലിയ അനുഗ്രഹമാണ്.
14,000 അടി ഉയരത്തിൽ,
ലോകത്തെ ഏറ്റവും ഉയത്തിലുള്ള ഫ്ളമിംഗോ കോളനി ആണ് ഇത്.
രാത്രികാലങ്ങളിൽ തണുപ്പ് മൂലം ഈ ഉപ്പുവെള്ളം പോലും തണുത്ത് ഉറയും.
അങ്ങനെ ഫ്ളമിംഗോകൾ മഞ്ഞുകട്ടയിൽ പെട്ടുപോകുന്നു.
സൂര്യന്‍റെ ചൂടിൽ മഞ്ഞുകട്ടകൾ ഉരുകിത്തുടങ്ങിയാലും,
ഈ കെണിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ ഫ്ളമിംഗോകൾ പാടുപെടും.
കാണാം കുറഞ്ഞ മഞ്ഞുപാളിയിൽ നടക്കുന്നത് അപകടം പിടിച്ച ജോലിയാണ്.
അഭിമാനം കാത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്നത് എളുപ്പമല്ല...
...പ്രത്യേകിച്ച് ഇതുപോലെ പൊയ്ക്കാൽ നടത്തത്തിന് ഇടയിൽ.
ഇത്രയും ഉയരത്തിൽ,
സൂര്യന്‍റെ പ്രഭാവം അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്നും അപായമാകാൻ അധികം സമയം വേണ്ട.
വായുമണ്ഡലം കട്ടികുറഞ്ഞതായതിനാൽ,
അൾട്രാവയലറ്റ് രശ്മികൾക്കെതിരെ സംരക്ഷണം തീരെ കുറവാണ്.
നേരം പുലർന്ന് കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ തന്നെ പുറത്ത് കറങ്ങുന്നത്ത് ആപത്തായി മാറും.
വിസ്കാച്ചകൾ നിഴൽ തേടി ഓടിയൊളിക്കും.
പുറത്ത് തടാകത്തിൽ ഒളിക്കാൻ ഇടമില്ല.
സോഡാകാരം നിറഞ്ഞ തടാകത്തിലെ വെള്ള പാട
സൂര്യ രശ്മിയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കും
ഇത് അൾട്രാവയലറ്റ് രശ്മികളുടെ ശക്തി കൂട്ടും.
ഉച്ചസമയത്ത് ഇവിടെ മനുഷ്യചർമം കരിഞ്ഞുപോകാൻ വെറും നാല് മിനിറ്റ് മതി.
എന്നാൽ ഇതൊന്നും ഫ്ളമിംഗോകൾക്ക് പ്രശ്നമല്ല.
അവർ ജാഥ നടത്തുന്ന തിരക്കിലാണ്.
ഇണചേരുന്ന കാലങ്ങളിൽ,
ഫ്ളമിംഗോകൾ ഒരു പ്രത്യേകതരം ഇണചേരൽ നൃത്തം നടത്തും
എത്ര ചൂടുള്ള സമയം ആണെങ്കിലും.
ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോലും ക്ഷമയില്ല.
ഇതിന്‍റെ നിയമങ്ങൾ വ്യക്തമല്ല
പക്ഷെ, ഒരു മാസത്തെ നൃത്തം കഴിഞ്ഞാൽ,
പക്ഷികൾ എല്ലാം തന്നെ ഇണയെ കണ്ടെത്തിയിരിക്കും
ഇണ ചേരാൻ തയ്യാറായിരിക്കും.
ഇവിടെ ഫ്ളമിംഗോകളെ ശല്യം ചെയ്യാൻ ജീവികൾ ഒന്നും ഇല്ല,
അതെങ്ങനെ, ഈ കഠിനമായ കാലാവസ്ഥ
അതിജീവിക്കാൻ പറ്റിയ ജീവികൾ തന്നെ കുറവാണ്.
അതുകൊണ്ട് തന്നേം, സഹനശേഷിയുള്ള ജീവികൾക്ക്,
ഈ മലകൾ ഒരു ആശ്രയകേന്ദ്രമാണ്.
എന്നാൽ നമ്മൾ ശാശ്വതത്തിന്‍റെ പ്രതീകമായി തോന്നിയേക്കാവുന്ന
ഈ പാറക്കെട്ടുകൾ,
കാണപെടുന്നതിലും വളരെ അധികം ലോലമാണ്.
ഇന്ന് ആൽപ്സ് മലനിരകളിൽ,
മനുഷ്യന്‍റെ കടന്നുകയറ്റം ഉയർന്ന ശൃംഗങ്ങളെ പോലും ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
റോക്കീസിൽ,
ഉയരുന്ന താപനില ശീതകാലനിദ്രയുടെ നീളം കുറയ്ക്കുകയാണ്
അങ്ങനെ വളരെ വിലപ്പെട്ട ഭക്ഷണത്തിന്‍റെ അളവ് കുറയും.
ആൻഡീസിൽ, ചില മഞ്ഞുനദികൾ
കഴിഞ്ഞ 30 വർഷത്തിൽ 50% ആയി ചുരുങ്ങി.
ഹിമാലയം പോലും ഇപ്പോൾ ബാധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ലോകത്തെ ഉയരം കൂടിയ പർവതങ്ങൾ ഉള്ള
മൂന്ന് ലക്ഷത്തിലധികം ചതുരശ്ര മൈൽ വിസ്തീർണം ഉള്ള,
ഹിമാലയം തന്നെ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പർവ്വതനിര.
ഇവിടെ താപനില ഉയരുന്നു,
ലോക ശരാശരിയേക്കാൾ വേഗത്തിൽ.
മഞ്ഞ് കുറയുന്തോറും,
ജീവജാലങ്ങൾക്ക് സ്ഥലവും കുറയുന്നു,
ഇത് വളരെ അധികം ബാധിക്കുന്നത്
മലകളിൽ ജീവിക്കുന്നതിൽ ഏറ്റവും ഗാംഭീര്യമുള്ള ജീവിയെ തന്നെ.
ഹിമപ്പുലി [Snow Leopard].
അധികം കാണപ്പെടാത്തതിനാൽ, അവയുടെ ജീവിതചര്യയെക്കുറിച്ച് അധികം അറിവില്ലായിരുന്നു,
പക്ഷെ ഇപ്പോഴത്തെ റിമോട്ട് കാമറ ടെക്നോളജിയുടെ സഹായത്തോടെ,
നമ്മൾ കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കുകയാണ്.
ഇവ വളരെ വിരളമാണ് .... 40 ചതുരശ്ര മൈലിൽ 4 എണ്ണത്തോളം മാത്രം.
ജീവൻ നിലനിർത്താനോളം ഇരകൾ ഇല്ല ഇവിടെ.
ഇവ ഒറ്റയാന്മാർ ആണ്.
എന്നാലും അയൽവാസികളുടെ സാന്നിധ്യവും ചലനങ്ങളും ഇവർക്ക് നന്നായി അറിയാം
കാരണം, ചില പ്രത്യേക സ്ഥലങ്ങളിൽ സന്ദേശങ്ങൾ വെച്ച് പോകാറുണ്ട്.
അവർ ചില പ്രേത്യേക പാറകളിൽ മുഖം ഉരക്കും ...
... എന്നിട്ട് അവിടം മൂത്രമൊഴിച്ച് അടയാളപ്പെടുത്തും.
ഈ രണ്ടു ഗന്ധവും ചേർന്നാൽ ഒരു പ്രെത്യേക അടയാളം ആകും.
ഒരു പുലിക്ക് ഏതൊക്കെ അയൽവാസികൾ ആ വഴിക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയാനാകും,
നേരിട്ട് കാണാതെ തന്നെ.
പക്ഷെ ചില സമയങ്ങളിൽ ഇവർ ഒത്തുചേരേണ്ടി വരും,
അത്തരം സന്ദർഭങ്ങൾ പലപ്പോഴും അക്രമാസക്തമാകും.
ഒരു പെൺപുലിയും അതിന്‍റെ മകളും.
അവൾ കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വര്ഷം സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ വളർത്തുന്നതിൽ മുഴുകി
അധികം വൈകാതെ മകളെ സ്വന്തം വഴിക്ക് പറഞ്ഞുവിടും.
തല്‍ക്കാലം, കുഞ്ഞ് അതിന്‍റെ അമ്മയെ ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്.
ഇത്രയും കാലം ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുന്നത് പ്രശ്‌നമാണ്.
പെൺപുലിക്ക് വീണ്ടും ഇണചേരാൻ കൊതിയായി,
അവളുടെ മണം കിട്ടുന്ന ഏതൊരു ആൺപുലിക്കും ഇത് മനസ്സിലാകും.
ആ നിമിഷം മുതൽ അവളുടെ കുഞ്ഞിന്‍റെ ജീവൻ അപകടത്തിലാണ്.
ആൺപുലികൾ സ്വന്തമല്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊന്നുകളയും.
പക്ഷെ അതിന്‍റെ അമ്മയുടെ ആവശ്യം നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നതല്ല.
അവൾ എവിടെ ഉണ്ടെന്ന് കൃത്യമായി ആൺപുലികളെ അറിയിക്കും.
ഇവിടെ നിന്നും മൈലുകളോളം ദൂരത്തേക്ക് അവളുടെ ഒച്ച കേൾക്കാം.
അവളെ അന്വേഷിച്ച് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ എത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഹിമപ്പുലികൾ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് അപൂർവമാണ്
അതുകൊണ്ട് തന്നെ അനിശ്ചിതാവസ്ഥയും സമ്മർദ്ദവും കൂടുതലാണ്.
അതിപ്പോൾ കൂട്ടുത്തൽ വഷളാകാൻ പോകുകയാണ്.
കുറച്ചു കൂടി വലിയ പുലി എത്തിയിട്ടുണ്ട്.
രണ്ടു എതിരാളികൾക്കിടയിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ് അമ്മയും കുഞ്ഞും.
കുഞ്ഞിന്‍റെ ജീവൻ അപകടത്തിലാണ്.
അമ്മ പെട്ടെന്ന് തീരുമാനം എടുക്കണം.
ആണുങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ കുഞ്ഞിൽ നിന്നും തിരിക്കാനായി,
അവൾ കീഴടങ്ങുന്ന രീതിയിൽ കിടക്കുന്നു.
ആണുങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ അമ്മയുടെ നേർക്ക് ആയ തക്കത്തിന് കുഞ്ഞിന് രക്ഷപ്പെടാം.
ആൺപുലികൾ രണ്ടും അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നു,
അവളെ സ്വന്തമാക്കാൻ.
ഒരു പോരാട്ടം അനിവാര്യമാണ്.
പെൺപുലി കുഞ്ഞിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
പക്ഷെ കൂട്ടത്തിൽ വലിയവൻ അവളെ പിന്തുടരുന്നു.
ഇണചേരാതെ അവളെ വിടുന്ന പ്രശ്നമില്ല.
ആണുങ്ങൾ പോയപ്പോൾ, പെൺപുലി തന്‍റെ കുഞ്ഞുമായി ഒത്തു ചേരുന്നു.
പക്ഷെ അവൾക്ക് പരിക്ക് പറ്റിയിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷെ അമ്മയുടെ ഇടപെടൽ കാരണം കുഞ്ഞ് ജീവനോടെ ഉണ്ട്.
പരിക്ക് ഭേദമാകുന്നത് വരെ വേട്ടയാടാൻ ആവില്ല.
നിലനിൽപ്പിന് സദാ ഭീഷണിയോടെ ആണ് മലകളിൽ ജീവികൾ വസിക്കുന്നത്.
പിന്നെ ആ അമ്മയെയും കുഞ്ഞിനേയും കണ്ടില്ല.
അങ്ങനെ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ്, കുന്നിന് മുകളിൽ,
ചലനത്താൽ ഒരു റിമോട്ട് കാമറ പ്രവർത്തനക്ഷമമാകുന്നു.
ഒരു പെൺപുലി.
ഇപ്പൊ മുടന്തില്ല, പക്ഷെ ഒറ്റക്കാണ്.
ആ പെൺപുലി പോയി ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ്,
വീണ്ടും കാമറ ട്രിഗർ ആകുന്നു.
അവളുടെ മകൾ ആണ്,
അവൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യ ചുവടുകൾ വെക്കുന്നു.
അവൾ ഇനി ഒരിക്കലും അമ്മയെ കാണാൻ ഇടയില്ല.
എന്നാലും ഇടക്ക്, അവർ കണ്ടുമുട്ടും
പാറകളിൽ ഉള്ള സന്ദേശങ്ങൾ വഴി.
അവളുടെ അമ്മ അവളെ വളർത്തി,
പക്ഷെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതം കഠിനമാണ്,
അത് ഏകദേശം മുഴുവനായും ഒറ്റക്ക് തന്നെ ചിലവഴിക്കണം.
ലോകത്തെ തന്നെ ഉയർന്ന പർവത നിരകളിലെ ഭംഗിയിൽ ചാലിച്ച കാഠിന്യം
അതിജീവിക്കാൻ ഉൾക്കരുത്ത് ഒരുപാട് വേണം.
മലമുകളിലെ ഗോൾഡൻ ഈഗിൾസിന്‍റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്
പുതിയ വെളിച്ചം വീശാൻ
രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വഴികൾ ആവശ്യമാണ്.
ഒരു വൈൽഡ്‌ലൈഫ് ക്രൂ സാധാരണ രീതികൾ ഉപയോഗിച്ച് കാട്ടിലെ പരുന്തുകളെ ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്നു,
ഇതുവരെ കാണാത്തത്രയും അടുത്ത് നിന്ന്.
അതെ സമയം വേറൊരു കൂട്ടം ഈ പരുന്തുകളുടെ വേട്ടയാടൽ ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ
ആകാശമാർഗം തേടുന്നു.
ഹെലികോപ്റ്ററിൽ ഉള്ള ക്രൂവിന് വൈകാതെ ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകുന്നു,
ആൽപ്സിന് മുകളിലൂടെ പറക്കുന്ന പരുന്തുകളെ കിട്ടി,
പക്ഷെ അവർക്ക് ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത ഒരു ഭാഗമുണ്ട് ഈ കഥക്ക്.
ഗോൾഡൻ ഈഗിളുകൾ മണിക്കൂറിൽ 200 കിലോമീറ്റര് വേഗതയിൽ താഴോട്ട് പറക്കും.
ആ തകർപ്പൻ പറക്കൽ പരുന്തിന്‍റെ വ്യൂ പോയിന്‍റിൽ കാണാൻ
കുറച്ച് കൂടെ കടന്ന കൈ ഉപയോഗിക്കണം.
ഞാൻ ആരോൺ ഡ്യൂറോഗാറ്റി, ഞാൻ ഒരു പ്രൊഫഷണൽ പാരാഗ്ലൈഡർ പൈലറ്റ് ആണ്.
ആരോൺ പറയുന്നത് പക്ഷിയെപ്പോലെ പറക്കാൻ, പക്ഷിയെ പോലെ ചിന്തിക്കുകയും വേണം എന്നാണ്.
പരുന്തുകളുടെ കൂടെ പറക്കുക എന്നത് ഒരു വല്ലാത്ത അനുഭവം ആണ്
കാരണം അവ മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നത് നിരീക്ഷിക്കും
അതിന്‍റെ തുടക്കം എവിടെ നിന്നാണെന്നും.
ഇത് എന്നെ ഒരു നല്ല പൈലറ്റ് ആകാൻ സഹായിക്കുന്നു,
അതിനായി പ്രകൃതിയിൽ നിന്നും പ്രചോദനം കൊള്ളാൻ ശ്രമിക്കും.
പ്രേത്യേകം ഡിസൈൻ ചെയ്ത ഒരു ഹെൽമറ്റ് കാമറ ഉപയോഗിച്ച്,
താഴോട്ട് കുതിക്കുന്ന ഒരു പരുന്തിന്‍റെ കാഴ്ച എന്തായിരിക്കും എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ആരോൺ ശ്രമിക്കുകയാണ്.
പക്ഷെ മലയിൽ നിന്നും ചാടുന്നതിന് മുൻപ്,
ആദ്യം അത് കയറണം.
വളരെ കഠിനമായ 3,000 മീറ്റർ കയറ്റമാണ്, ആരോണിനും സുഹൃത്ത് അർമീനിനും,
സംവിധായക എമ്മാ ബ്രെണ്ണൻഡ് താഴ്‌വാരത്തിൽ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ട്.
കയറ്റത്തിനുള്ള സമയം കൂട്ടുന്നത് ഒരു കൂട്ടം അപകടകരമായ കൊക്കകൾ ആണ്.
അങ്ങനെ കുറച്ച് കഷ്ടപ്പെട്ട് മുകളിൽ ലോഞ്ച് പോയിന്റിനൽ എത്തി.
പക്ഷെ ഇവിടത്തെ കാലാവസ്ഥ പ്രവചനാതീതമാണ്
മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാറ്റിന്‍റെ ദിശ ടേക്ക് ഓഫ് കഷ്ടമാക്കുകയാണ്.
ആരോണും അർമീനും രാത്രി ഷെൽറ്ററിൽ കഴിച്ചുകൂട്ടാൻ നിർബന്ധിതരാകുകയാണ്,
തണുപ്പ് മൂലം ആശയവിനിമയവും അസാധ്യമായതോടെ എമ്മ അസ്വസ്ഥയാണ്.
അവർ നല്ല പരിശീലനം കിട്ടിയ ആളുകൾ ആണ്,
പക്ഷെ എന്നാലും ഉള്ളിൽ പേടിയുണ്ട്.
ഇന്ന് രാത്രി എനിക്ക് ഉറക്കം വരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
പാരാഗ്ലൈഡർസ് രാത്രി മലമുകളിൽ ചിലവഴിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ...
... കാമറമാൻ ബാരി ബ്രിട്ടൺ നേരത്തെ ഇറങ്ങി
ഒളിഞ്ഞിരുന്ന് ഗോൾഡൻ ഈഗിൾസിനെ ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ.
ഇരുട്ട് ഉള്ളപ്പോൾ തന്നെ എല്ലാം സെറ്റ് ചെയ്ത് വെക്കണം
പരുന്തുകൾ കാണരുതല്ലോ.
എന്തെങ്കിലും ഒരനക്കം കണ്ടാൽ അവ പറന്നുപോകും
പിന്നെ കുറെ ദിവസങ്ങൾക്ക് ആ വഴി വരില്ല.
ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ ഭയങ്കര ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള പക്ഷികളാണ് ഇവ.
ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതും അത്ര എളുപ്പമല്ല.
പുറത്ത് -20 ആണ്. അതുകൊണ്ട് വളരെ പ്രധാനമാണ്,
മരവിച്ച് ചാവാതിരിക്കാൻ തീ കെടാതെ സൂക്ഷിക്കേണ്ടത്.
ആ! കൈയ്യിലെ രോമമെല്ലാം കരിഞ്ഞുപോയെന്നാ തോന്നുന്നത്!
ഇനി നമ്മൾ നിശബ്ദമായി ഇരിക്കണം
വെളിച്ചം വന്നാൽ ഉടൻ പരുന്തുകൾ വരുമെന്ന് വിശ്വസിക്കാം.
നിശ്ചലമായ എട്ട് മണിക്കൂറിന് ശേഷം,
ബാരിക്ക് ആകെ കിട്ടിയത് കാലിലെ മരവിപ്പാണ്.
ഒരു ഷോട്ട് പോലും ഇന്ന് കിട്ടിയില്ല.
ഒന്നും വന്നില്ല.
എന്ത് ചെയ്യാനാ, ഇങ്ങനെയാണ് കാര്യങ്ങൾ.
മലമുകളിലെ നീണ്ട രാത്രി കഴിഞ്ഞിട്ടും,
കാലാവസ്ഥ കൂടുതൽ മോശമാകുകയാണ് ചെയ്തത്.
ടീമിന് താഴോട്ട് ഇറങ്ങിയേ പറ്റൂ, പക്ഷെ ഒന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല
അത് കൊണ്ട് നടന്ന് ഇറങ്ങുന്നത് അപകടമാണ്.
പറന്ന് ഇറങ്ങുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമെന്ന് ആരോൺ തീരുമാനിക്കുന്നു, പക്ഷെ അത് കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
മേഘങ്ങൾ കാരണം പറക്കുമ്പോൾ മലകളെ ഷൂട്ട് ചെയ്യുക എന്നല്ല ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ പോലും പറ്റില്ല.
ഭാഗ്യത്തിന് പരിക്കുകളൊന്നും ഇല്ലാതെ താഴെ എത്തി, എമ്മക്ക് ഇനി ആശ്വസിക്കാം.
നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും കാണാൻ പറ്റിയതിൽ ഭയങ്കര സന്തോഷം.
അതെ, കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടി.
ടീം അടുത്ത രണ്ട് ആഴ്ചകൾ കാലാവസ്ഥ നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു...
...അവസാനം അവർക്ക് നല്ല ഒരു ചാൻസ് കിട്ടി.
പരുന്തിനെ അനുകരിച്ച് താഴോട്ട് പറക്കുമ്പോൾ,
പറക്കുന്നതൊക്കെ ഗംഭീരമാണ്,
പക്ഷെ ഹെൽമെറ്റ് ക്യാമറയിൽ പതിയുന്നത് അത്ര നല്ല ഷോട്ടുകൾ അല്ല.
ഈ വേഗതയിൽ സുരക്ഷിതമായി പറക്കാൻ,
ആരോണിന് ഇടയ്ക്കിടെ തല തിരിക്കേണ്ടി വരും,
അതുകൊണ്ട് ഈ ഷോട്ടുകളൊന്നും ഉപയോഗിക്കാൻ ആവുന്നതല്ല.
പുതിയൊരു പദ്ധതി പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാക്കണം.
ഒളിത്താവളത്തിൽ, എല്ലാം വളരെ നിശബ്ദമാണ്
അപ്പോഴാണ് ബാരി കുറുക്കന്‍റെ ശവം കൊത്തി തിന്നുന്ന ഗരുഡനെ കാണുന്നത്.
ബാരി ഷോട്ടിനായി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് തയ്യാറാകുന്നു.
കിടിലൻ ഷോട്ട്!
100 മണിക്കൂർ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം,
അവസാനം അയാളെ ഭാഗ്യം കടാക്ഷിക്കുന്നു.
ഭീകരൻമാർ തന്നെ.
ഇവയെ ഇത്ര അടുത്ത് കാണാൻ സാധിക്കുന്നത് തന്നെ എനിക്ക് വലിയ കാര്യമാണ്.
എന്തൊരു ഭംഗി.
ബാരിയുടെ ദൗത്യം വിജയകരമായ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി പാരാഗ്ലൈഡിങ് ടീമിന്‍റെ ജോലിയാണ് ബാക്കി.
അവർ പുതിയൊരു പദ്ധതിയുമായാണ് മോണ്ട് ബ്ലാങ്ക് മലനിരയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നത്.
ആരോണിന്‍റെ അഭിപ്രായത്തിൽ സുരക്ഷിതമായി നല്ല ഷോട്ടുകൾ കിട്ടാൻ
ഒരു ക്യാമറാമാനുമായി ചേർന്ന് ഒന്നിച്ച് പറക്കുന്നതാണ്.
പരുന്ത് പറക്കുന്നത് അനുകരിക്കണം നമുക്ക്,
അത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടേറിയതാണ്, കാരണം ഏറ്റവും മികച്ച ഇരതേടുന്ന പക്ഷികളാണ് അവ.
ജോൺ ആകെ ടെൻഷനിൽ ആണ്.
അയാളുടെ ആദ്യ പറക്കൽ ആണ് ഇത്.
3, 2, 1, ഗോ.
- എങ്ങനെയുണ്ട്? - ഹോ വല്ലാത്ത ഷോക്ക് ആയിരുന്നു.
തുടക്കത്തിലേ പേടി മാറിയ ജോൺ ഷൂട്ടിങ് തുടങ്ങി.
ഇവിടെ ഇടത്തോട്ട് പോയാൽ നന്നായിരിക്കും.
ഒന്നിച്ച് പറക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആരോണിന് ഒറ്റക്ക് പറക്കുമ്പോൾ ചെയ്യാൻ
പറ്റാത്ത പല ഷോട്ടുകളും ജോണിന് ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റി.
കലക്കി ആരോൺ, നന്നായി.
പക്ഷെ അത്ര എളുപ്പമല്ല പറക്കുന്നത്.
ഇതിന് വല്ലാത്ത മുറുക്കം, ചെറിയ സൈസ് ജട്ടി ഇട്ടപോലെ ഉണ്ട്.
അസ്വസ്ഥത ശരിക്കും അനുഭവപ്പെടുന്നത്
ആരോൺ താഴോട്ടുള്ള കുതിപ്പ് ആരംഭിക്കുകമ്പോഴാണ്.
തല കറങ്ങുന്നു!
പരുന്തിനെ പോലെ താഴ്ന്ന് വേഗത്തിൽ പറക്കുമ്പോൾ
അബദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാവാതെ നോക്കണം.
- അത് കുറച്ച് ഓവർ ആയില്ലേ? - അതെ!
- ക്ഷമിക്കണം, എന്താ ഇതിനെ വിളിക്കാറ്, പ്ലാൻ ചെയ്യാത്ത ലാൻഡിംഗ് അല്ലെ? - അതെ!
പരുന്തിനോളം ഗാംഭീര്യമില്ലെങ്കിലും,
അവർക്ക് പരുന്തുകളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ മനുഷ്യൻ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത
ഒരു വീക്ഷണം പകർത്താനായി.
അടുത്ത പ്രാവശ്യം...
നമ്മൾ ലോകത്തുള്ള വിവിധ കാടുകൾ കാണാം.
ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും അത്ഭുതവും സങ്കല്പസൃഷ്ഠിയും കാണപ്പെടുന്ന ഇടം...
... അവിടെ അതിജീവനത്തിനായുള്ള പോരാട്ടവും എപ്പോഴും തീവ്രമാണ്.
പരിഭാഷ : ശ്രീധർ Translation : Sree Dhar